Αφαίρεση αλάτων από τη δεξαμενή της τουαλέτας

Όλοι ξέρουμε αυτόν τον ενοχλητικό ήχο που σου τρυπάει το μυαλό μέσα στη νύχτα. Ένα αργό, σταθερό στάξιμο που δεν σταματά ποτέ και σε κάνει να αναρωτιέσαι αν το σπίτι σου έχει στοιχειώσει ή αν απλά η τσέπη σου πρόκειται να αδειάσει στον επόμενο λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ. Ίσως πάλι να έχετε προσέξει εκείνη την επίμονη πορτοκαλί ή καφετιά γραμμή που λερώνει την πορσελάνη της λεκάνης και δεν βγαίνει ούτε με τρίψιμο ούτε με προσευχή. Το λάθος που κάνουμε οι περισσότεροι είναι ότι νομίζουμε πως το πρόβλημα είναι το καθάρισμα της λεκάνης. Όμως η αλήθεια είναι πιο βαθιά. Το πραγματικό πρόβλημα κρύβεται πίσω, μέσα στη δεξαμενή, εκεί που δεν φτάνει το μάτι μας εύκολα.

Τα άλατα είναι ο σιωπηλός δολοφόνος της υδραυλικής σας εγκατάστασης και δρουν με μια υπομονή που θα ζήλευε και ο καλύτερος κατάσκοπος. Συσσωρεύονται μέρα με τη μέρα, στρώμα πάνω στο στρώμα, μέχρι που σκληραίνουν σαν πραγματική πέτρα. Στο τέλος, αυτή η κρούστα καταστρέφει τις ελαστικές τσιμούχες, μπλοκάρει τους μηχανισμούς ανύψωσης και κάνει το φλοτέρ να δυσλειτουργεί. Αν το νερό στην περιοχή όπου μένετε είναι σκληρό, αν δηλαδή έχει υψηλή συγκέντρωση από ανθρακικό ασβέστιο και μαγνήσιο, τότε η δεξαμενή σας δεν είναι απλά ένα δοχείο νερού, αλλά μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Είναι θέμα χρόνου να αρχίσουν οι διαρροές και η ανάγκη για ακριβές επισκευές που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με λίγη προσοχή.

Γιατί το καζανάκι σας έχει γίνει εργοστάσιο παραγωγής πέτρας

Το νερό που τρέχει στις βρύσες των σπιτιών μας δεν είναι ποτέ σκέτο $H_2O$, όσο κι αν θα το θέλαμε για την ηρεμία του κεφαλιού μας. Καθώς το νερό ταξιδεύει μέσα από το έδαφος και τις παλιές σωληνώσεις της πόλης, συμπαρασύρει και μεταφέρει πλήθος από μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Όταν αυτό το νερό μπαίνει στο καζανάκι σας, βρίσκει ένα περιβάλλον ησυχίας. Μένει στάσιμο εκεί μέσα για ώρες, ειδικά τις νύχτες ή όταν λείπετε στη δουλειά, και τότε ξεκινά η φυσική διαδικασία της καθίζησης. Αυτά τα μέταλλα δεν εξατμίζονται, αλλά κάθονται αργά και βασανιστικά πάνω στα εσωτερικά τοιχώματα, στον μηχανισμό της αντλίας και στα πλαστικά μέρη του φλοτέρ.

Στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα έντονο λόγω της γεωλογικής σύστασης του εδάφους. Ειδικά σε περιοχές όπως η Αττική, η Εύβοια ή τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου, η σκληρότητα του νερού ξεπερνά συχνά τους 15 με 20 γαλλικούς βαθμούς, φτάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και τους 30. Για να καταλάβετε το μέγεθος της ζημιάς, αυτό σημαίνει πρακτικά ότι κάθε λίτρο νερού που περνάει από το σύστημά σας αφήνει πίσω του μια μικρή αλλά υπολογίσιμη ποσότητα στερεού ιζήματος.

Φανταστείτε ότι σε ένα μέσο νοικοκυριό τραβάμε το καζανάκι περίπου 10 με 15 φορές την ημέρα. Μετά από έναν χρόνο, έχουν περάσει από τη δεξαμενή σας χιλιάδες λίτρα νερού, αφήνοντας πίσω τους γραμμάρια ολόκληρα από πέτρα. Αυτή η πέτρα δεν είναι μια μαλακή λάσπη που φεύγει με το νερό, αλλά ένας σκληρός κρύσταλλος που γαντζώνεται πάνω στις επιφάνειες. Αν ζείτε σε περιοχή με «πολύ σκληρό» νερό, η συσσώρευση είναι 40% ταχύτερη σε σχέση με περιοχές που έχουν μαλακό νερό, όπως για παράδειγμα τα ορεινά της Ηπείρου.

Με τον καιρό, αυτό το ίζημα γίνεται ένα συμπαγές στρώμα που δημιουργεί ανωμαλίες στην επιφάνεια της φλάντζας. Η φλάντζα είναι εκείνο το λάστιχο στον πάτο που πρέπει να σφραγίζει τέλεια για να μην φεύγει το νερό. Όταν όμως πάνω στη φλάντζα ή στο σημείο που πατάει αυτή δημιουργηθεί έστω και μια ελάχιστη κρούστα αλάτων, η στεγανοποίηση χάνεται. Αποτέλεσμα; Μια μικρή χαραμάδα που αφήνει το νερό να κυλάει ασταμάτητα. Μπορεί να φαίνεται σαν ένα ασήμαντο ρυάκι, αλλά οι μετρήσεις λένε την αλήθεια. Μια τέτοια μικρή διαρροή μπορεί να σας κοστίσει περίπου 200 με 300 λίτρα νερό την ημέρα χωρίς καν να το πάρετε είδηση.

Σε βάθος μήνα, μιλάμε για 9.000 λίτρα χαμένου νερού, κάτι που αντιστοιχεί σε μια αύξηση του λογαριασμού σας που μπορεί να αγγίξει το 15% ή και το 20% ανάλογα με την κλίμακα χρέωσης. Είναι σαν να πετάτε λεφτά απευθείας στην αποχέτευση κάθε λεπτό που περνάει. Η διάβρωση δεν αστειεύεται καθόλου. Τα άλατα δεν μένουν μόνο στην επιφάνεια, αλλά εισχωρούν στους πόρους του ελαστικού, το κάνουν ξερό, σκληρό και τελικά εύθραυστο. Αν αποφασίσετε να ανοίξετε το καπάκι και δείτε μια λευκή, γκρίζα ή καφέ κρούστα να καλύπτει τα πάντα, τότε το καμπανάκι έχει ήδη χτυπήσει. Ήρθε η ώρα να δράσετε αμέσως πριν χρειαστείτε επειγόντως υδραυλικό και αναγκαστείτε να πληρώσετε ένα μεροκάματο που θα σας πονέσει πολύ περισσότερο από το κόστος μερικών απλών καθαριστικών.

Τα απαραίτητα υλικά και η προετοιμασία της μάχης

Πριν ξεκινήσετε, πρέπει να έχετε τα σωστά όπλα. Ξεχάστε τα ακριβά χημικά του εμπορίου που υπόσχονται θαύματα σε 2 λεπτά. Τις περισσότερες φορές αυτά είναι υπερβολικά διαβρωτικά για τα πλαστικά μέρη και τις τσιμούχες. Η φύση έχει τις λύσεις. Το λευκό ξύδι και το κιτρικό οξύ είναι οι καλύτεροι φίλοι σας.

Υλικό	Ποσότητα	Δράση
Λευκό Ξύδι	3-5 Λίτρα	Διάλυση ασβεστίου
Κιτρικό Οξύ (Ξινό)	200 Γραμμάρια	Ισχυρή αποσκλήρυνση
Μαγειρική Σόδα	1 Φλιτζάνι	Απόσμηση και καθαρισμός
Βούρτσα με σκληρή τρίχα	1 Τεμάχιο	Μηχανική αφαίρεση
Γάντια λατέξ	1 Ζευγάρι	Προστασία δέρματος

Πρώτο βήμα είναι να κλείσετε τη βάνα του νερού. Είναι αυτό το μικρό στρόφιγγα κάτω ή δίπλα από το καζανάκι. Μην το αμελήσετε. Μετά, τραβήξτε το καζανάκι μέχρι να αδειάσει τελείως η δεξαμενή. Θα μείνει λίγο νερό στον πάτο, περίπου 2 με 3 εκατοστά. Μπορείτε να το μαζέψετε με ένα σφουγγάρι αν θέλετε τέλεια αποτελέσματα, αλλά δεν είναι πάντα απαραίτητο.

Η μέθοδος του ξυδιού: Αργή αλλά θανατηφόρα για τα άλατα

Το ξύδι περιέχει οξικό οξύ σε συγκέντρωση περίπου 5% με 8%. Αυτό είναι αρκετό για να διασπάσει τους χημικούς δεσμούς του αλατιού. Αφού αδειάσετε τη δεξαμενή, γεμίστε την με λευκό ξύδι μέχρι το σημείο που έφτανε το νερό. Μην το αραιώνετε. Θέλουμε τη μέγιστη ισχύ.

Εδώ χρειάζεται υπομονή. Το ξύδι θέλει χρόνο. Ιδανικά, αφήστε το να δράσει για 12 ώρες. Το καλύτερο είναι να το κάνετε το βράδυ πριν κοιμηθείτε, ώστε να μην χρησιμοποιήσει κανείς την τουαλέτα. Το πρωί, θα δείτε το ξύδι να έχει γίνει θολό. Αυτό σημαίνει ότι δουλεύει. Πάρτε μια παλιά οδοντόβουρτσα ή μια βούρτσα καθαρισμού και τρίψτε τα σημεία που έχουν έντονο πρόβλημα. Τα άλατα θα πέφτουν σαν σκόνη.

Ειλικρινά, η μυρωδιά του ξυδιού μπορεί να είναι κάπως έντονη, αλλά είναι προτιμότερη από το να αναπνέετε τοξικές αναθυμιάσεις από χλωρίνες και ισχυρά οξέα. Μετά το τρίψιμο, ανοίξτε τη βάνα, αφήστε το καζανάκι να γεμίσει και τραβήξτε το 2-3 φορές για να ξεπλυθούν όλα.

Κιτρικό οξύ: Η λύση για τις δύσκολες περιπτώσεις

Αν το καζανάκι σας μοιάζει με σπήλαιο με σταλακτίτες, το ξύδι ίσως να μην αρκεί. Εκεί μπαίνει το κιτρικό οξύ, το γνωστό ξινό που βάζουμε στα φαγητά. Είναι πολύ πιο ισχυρό. Διαλύστε 200 γραμμάρια κιτρικού οξέος σε 2 λίτρα ζεστό νερό. Προσοχή, το νερό να είναι ζεστό, όχι βραστό, γιατί μπορεί να σκεβρώσει τα πλαστικά μέρη ή να προκαλέσει ρωγμές στην πορσελάνη από το θερμικό σοκ.

Ρίξτε το μείγμα στη δεξαμενή και συμπληρώστε με νερό μέχρι πάνω. Αφήστε το για 3 με 4 ώρες. Το κιτρικό οξύ θα προκαλέσει μια χημική αντίδραση που θα κάνει τα άλατα να «βράσουν».

• Αποφύγετε να ακουμπάτε το διάλυμα με γυμνά χέρια.
• Μην αναμιγνύετε ποτέ το κιτρικό οξύ με χλωρίνη, παράγονται επικίνδυνα αέρια.
• Αν υπάρχουν μεταλλικά μέρη, μην το αφήσετε πάνω από 5 ώρες γιατί μπορεί να ξεκινήσει διάβρωση.
• Ξεπλύνετε με άφθονο νερό μετά τη χρήση.

Εγώ προσωπικά προτιμώ αυτή τη μέθοδο όταν βιάζομαι. Είναι αποτελεσματική σε ποσοστό 95% ακόμα και για τα πιο σκληρά άλατα που έχουν γίνει σαν τσιμέντο.

Καθαρισμός των εσωτερικών εξαρτημάτων και της φλάντζας

Δεν φτάνει να καθαρίσετε μόνο τα τοιχώματα. Η καρδιά του προβλήματος είναι ο μηχανισμός. Το φλοτέρ συχνά κολλάει από τα άλατα, με αποτέλεσμα το νερό να τρέχει συνέχεια. Βγάλτε προσεκτικά το φλοτέρ αν μπορείτε. Αν όχι, τρίψτε το επιτόπου με ένα πανί βουτηγμένο σε ξύδι.

Η φλάντζα στη βάση είναι το πιο ευαίσθητο σημείο. Αν δείτε ότι είναι παραμορφωμένη, κανένας καθαρισμός δεν θα τη σώσει, απλά αλλάξτε τη. Κοστίζει ελάχιστα ευρώ. Αν όμως είναι απλά γεμάτη άλατα, καθαρίστε την απαλά. Μην χρησιμοποιείτε σύρμα ή σκληρά αντικείμενα γιατί αν την χαράξετε, το νερό θα βρει δίοδο να περάσει.

Μερικές φορές, το πρόβλημα είναι στις μικρές τρύπες κάτω από το χείλος της λεκάνης. Αν το καζανάκι αργεί να αδειάσει, αυτές οι τρύπες έχουν βουλώσει. Μπορείτε να ρίξετε λίγο διάλυμα με ξύδι μέσα στον σωλήνα υπερχείλισης για να φτάσει μέχρι εκεί κάτω και να καθαρίσει τη διαδρομή.

Συντήρηση για να μην ξαναγίνει η δεξαμενή σας λατομείο

Η πρόληψη είναι το παν. Δεν χρειάζεται να περιμένετε να χαλάσει το καζανάκι για να το καθαρίσετε. Μια καλή λύση είναι να ρίχνετε ένα φλιτζάνι ξύδι στη δεξαμενή μια φορά το μήνα. Απλά ρίξτε το και αφήστε το για μια ώρα πριν τραβήξετε το καζανάκι.

Υπάρχουν και ταμπλέτες που μπαίνουν μέσα στη δεξαμενή. Προσοχή όμως. Πολλές από αυτές περιέχουν χλώριο που καταστρέφει τα λάστιχα σε βάθος χρόνου. Προτιμήστε αυτές που είναι ειδικές για άλατα και δεν έχουν έντονη οσμή χλωρίου. Επίσης, αν το νερό σας είναι πραγματικά άθλιο, ίσως να αξίζει να βάλετε ένα φίλτρο κεντρικής παροχής ή έναν αποσκληρυντή. Είναι μια επένδυση που θα σώσει όλες τις συσκευές σας, από το πλυντήριο μέχρι την καφετιέρα.

Μην ξεχνάτε να ελέγχετε τη στάθμη του νερού. Αν το φλοτέρ είναι ρυθμισμένο πολύ ψηλά, το νερό φτάνει στην υπερχείλιση και χάνεται. Ρυθμίστε το έτσι ώστε η στάθμη να είναι τουλάχιστον 2 εκατοστά κάτω από το πάνω μέρος του σωλήνα υπερχείλισης.

Τελικά, το να καθαρίζεις το καζανάκι δεν είναι και η πιο ευχάριστη δουλειά του κόσμου. Είναι βρώμικο, είναι στενά και μυρίζει ξυδίλα. Αλλά σκέψου το εξής: 5 ευρώ υλικά και μια ώρα δουλειά μπορούν να σου γλιτώσουν 100 ευρώ στον λογαριασμό του νερού και άλλα τόσα στον υδραυλικό. Μερικές φορές, η απλή λογική και λίγο τρίψιμο είναι όλα όσα χρειάζονται για να λειτουργεί το σπίτι ρολόι. Μην το αναβάλλετε για αύριο, η πέτρα δεν σταματά ποτέ να μεγαλώνει. Ίσως μάλιστα τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, το καζανάκι σας να στάζει ήδη. Ακούστε το προσεκτικά.